Ziekte van Parkinson

Parkinson is een ziekte, waarbij zenuwcellen in de middenhersenen langzaam afsterven. Deze zenuwcellen produceren de stof Dopamine. Ook wel ‘boodschapperstof’ genoemd, die er voor zorgt dat het lichaam de goede ‘bevelen’ krijgt om de opdrachten van de hersenen uit te voeren. De ziekte is progressief. Dat wil zeggen dat de symptomen gaandeweg ernstiger worden. Genezing is (nog) niet mogelijk, maar wel zijn er medicijnen en behandelingen om de symptomen te bestrijden, waardoor de kwaliteit van het leven van de parkinsonpatiënt verbetert.

De oorzaak van de beschadiging is onbekend al hoewel hierover inmiddels wel diverse theorieën zijn ontwikkeld. Parkinson is in zo’n 3 tot 4% van de gevallen erfelijk. Parkinson is niet besmettelijk.

Klachten
De klachten verschillen van persoon tot persoon en vaak ook van moment tot moment. Beven,  stijfheid en bewegingstraagheid zijn kenmerkende klachten van de ziekte van Parkinson en geven moeite met het uitvoeren van dagelijkse bezigheden zoals uit bed komen, aankleden en schrijven. Op den duur kunnen problemen met de houding ontstaan. Deze zijn vaak aanleiding tot evenwichtsproblemen en vallen.
Ook kunnen er andere klachten voorkomen, zoals kwijlen of een droge mond, moeite met plassen, klachten bij de stoelgang, een vettige huid, moeheid, stemmingsstoornissen (depressie), schommelingen van de bloeddruk en gedragsveranderingen. Daarnaast kan er sprake zijn van cognitieve problemen. Dit zijn klachten van het geheugen, de aandacht en het denken.

Diagnose
Alleen een specialist met voldoende kennis op het gebied van de ziekte van Parkinson mag de diagnose stellen. Als een (huis)arts denkt dat een patiënt lijdt aan deze ziekte moet de patiënt volgens de multidisciplinaire richtlijn ziekte van Parkinson binnen zes weken gezien worden door een gespecialiseerde neuroloog.

Kijk voor meer informatie op:
www.parkinson-vereniging.nl
www.parkinsonnet.nl
www.parkinsonplaza.nl